Η Εκκλησία ως Απολογητική

Ένα πρωταρχικό ζήτημα που αντιμετωπίζει η σύγχρονη χριστιανική Απολογητική δεν είναι τόσο ένας επιστημονικός φυσικισμός ενάντια στο υπερφυσικό, αλλά πώς η πίστη στο Θεό της Βίβλου γίνεται πειστική μέσα σε πληθώρα επιλογών. Όσο πιο σταθερή είναι η δομή της αληθοφάνειας της Απολογητικής αυτής, τόσο πιο σταθερή είναι η θεώρηση της πραγματικότητας πάνω στην οποία αυτή είναι χτισμένη.

Η προσέγγιση της κλασικής απολογητικής είναι σε μεγάλο βαθμό ατομικιστική και προϋποθέτει ένα ανθρώπινο ον που στέκεται μόνο του και μπορεί να πειστεί με ορθολογικά επιχειρήματα για την εγκυρότητα της χριστιανικής αλήθειας. Μια τέτοια απολογητική δεν φαίνεται όμως να «λειτουργεί» σ’ έναν κόσμο όπου ο ορθολογισμός είναι πέρα για πέρα ύποπτος και όπου η ποικιλία απόψεων απλώς πολλαπλασιάζει τους ισχυρισμούς περί αλήθειας. Σ’ αυτό τον πλουραλιστικό, μεταμοντέρνο κόσμο, η εκκλησία είναι η δομή αληθοφάνειας της χριστιανικής πίστης και ζωής. Σε τί συνίσταται, λοιπόν, η Απολογητική της Εκκλησίας;

Στο άρθρο του ο Dennis Hollinger προσφέρει πέντε χαρακτηριστικά μιας τέτοιας Απολογητικής.

Πρώτον, την αφηγηματική της ικανότητα. Αφηγήματα ως δυνατό μέσο για την ερμηνεία της πραγματικότητας που διαμορφώνεται μέσα από μια κοινότητα που την χαρακτηρίζει μια κοινή ιστορία. Για τους χριστιανούς το υπέρτατο αφήγημα είναι η βιβλική ιστορία που κορυφώνεται στην ιστορία του Χριστού. Ο χριστιανισμός είναι σε θέση να προσφέρει μια καλύτερη ιστορία, ένα πιο συνεκτικό αφήγημα που εξηγεί με μεγαλύτερη ακρίβεια και πληρότητα τα βιώματα της ζωής.

Ένας δεύτερος τρόπος έκφρασης του «πιστεύω» της εκκλησίας είναι δια μέσω της εμπειρικής διάστασής της.

Ως τρίτο μέσο έκφρασης της χριστιανικής κοσμοθεωρίας μέσω της εκκλησίας ο Hollinger θεωρεί τα σύμβολα και τις τελετουργίες της εκκλησιαστικής ζωής.

Ένας τέταρτος τρόπος με τον οποίο η εκκλησία μπορεί να εκφράσει την αλήθεια της πίστης είναι η διάσταση των εμπειριών της χριστιανικής ζωής με αφήγηση βιωμάτων από τη ζωή μέσα στην καθημερινότητα. Αυτή η έκφραση αναδεικνύει έντονα την «παρουσία» ενός προσωπικού, υπερβατικού Θεού και τις υπερφυσικές διαστάσεις της πίστης π.χ. μέσα σε μια μικρή ομάδα που μελετά τη Βίβλο, μοιράζεται τα άγχη και τις πιέσεις της ζωής και προσεύχεται μαζί.

Μια πέμπτη διάσταση μέσα από την οποία εκδηλώνεται η αξία της χριστιανικής πίστης είναι η ηθική. Οι πρώτοι χριστιανοί απολογητές, μπροστά στην κριτική ότι οι Χριστιανοί υπονόμευαν το καλό της κοινωνίας, υποστήριζαν ότι η ηθική συμπεριφορά των Χριστιανών ήταν μια θετική δύναμη μέσα στην κοινωνία. Στην μεταμοντέρνα εποχή, αυτό και πάλι μπορεί να γίνει ισχυρό απολογητικό επιχείρημα καθώς έτσι αναδεικνύεται τη συνοχή ανάμεσα στα θεμέλια του κόσμου της ζωής και της έκφρασής των σε μια ηθική ζωή.

Κατεβάστε το άρθρο του Hollinger εδώ.